Mijn afgelopen week 1

Mijn afgelopen week 1

Vorige week schreef ik al een weekoverzicht van de laatste week van het jaar 2015. Om een beetje aan een goed voornemen te doen, hierbij een weekoverzicht van de eerste week van het jaar 2016. De eerste week van 2016 bestond veel uit het knutselen van mijn blog, wandelen met Wobbe en natuurlijk werken bij mijn nieuwe baan. 

Maandag

2016-01-04-09-06-47_10375503_1288441214506709_1008532878_n

Wobbe melde zich vroeg in de ochtend met een piep en een schop tegen de deur. Ik werd hier wakker van, dikke prima, want dan kon ik ondertussen even naar buiten kijken. Ik zag dat er nog niet voldoende sneeuw was gevallen, dus dekte Wobbe nog even toe op de bank en ging zelf nog een uurtje slapen. Maar de kriebels bleven in mijn buik en hoofd. Zodra ik weet dat er sneeuw ligt kan ik niet meer slapen en Wobbe denkt daar hetzelfde over. Ik ga rustig ontbijten en zodra het een beetje licht begint te worden kleed ik mij aan en ga met onze viervoeter naar buiten. Wat is de wereld toch mooi in het wit. Ook al ligt er een klein laagje sneeuw; Wobbe en ik vermaken ons prima. We lopen een grote ronde. Weer thuis maak ik vriendlief wakker die om mijn rode blosjes moet lachen. ’s Middags sleep ik de mannen weer mee naar buiten onder het mom van ‘samen boodschappen doen’. Ik vind het geweldig, vriendlief wat minder omdat ik een sneeuwbal achter in zijn nek gooi.

Dinsdag

2016-01-05-10-45-59_12446248_1680000962212540_1470041752_n

Er is ijzel voorspeld en daarom ben ik wederom vroeg wakker. Dit moet ik meemaken. Om acht uur loop ik door een heel stil Groningen een rondje met het hondje. Nou ja, lopen. We glijden door de straten. Er ligt een dikke laag ijzel en ik ga bijna twee keer op mijn plaat. Wobbe weet in het begin ook niet wat hem overkomt en glibbert alle kanten op. Ik lig dus keihard in een deuk op de vroege ochtend. Een paar uur later (11u) sleep ik de mannen wederom naar buiten om een rondje te doen want: hoe vaak maak je dit mee? We zien kinderen op straat schaatsen en wij glijden zelf op onze schoenen mee. Hoe geweldig ik dit weer ook vind, ik houd mijn hart vast voor mijn collega’s die in dit weer de straten door moeten om bij de cliënten te komen.

Woensdag

PicMonkey Collage 3

Ruim een uur voor mijn wekker ben ik wakker. Ik moet vandaag een ochtenddienst draaien en moet nog naar de andere kant van Groningen fietsen. Ik heb geen idee hoe de wegen daar naar toe eruit zien en besluit om iets eerder te vertrekken. Om twintig voor zeven loop ik met de fiets aan de hand te glibberen door de straat. Gelukkig is er een fietspad dichtbij die redelijk ijs vrij is. Ik kom ruim op tijd aan op mijn werk, veilig en wel. Gelukkig mijn collega’s ook. De ‘grote’ wegen zijn ijsvrij. Maar de gewone straten in de wijken niet. Dat betekend dat ik mijn route voor de helft lopend afleg met de fiets aan de hand. Ik waarschuw cliënten dat ze absoluut niet naar buiten moeten gaan, omdat zelfs ik, diegene die liefde heeft voor deze weersomstandigheden, toch ook bijna een paar keer op mijn platte muil ben gegaan. Na mijn route bel ik mijn ouders even snel op, deze vertellen dat het bij hun wederom ijzelt en in overleg met collega’s mag ik alvast naar huis. Thuis kruip ik op de bank in afwachting tot meer ijzel, maar die laat zich nog een hele poos op zich wachten. Gelukkig valt het hier allemaal mee en ik kruip vroeg mijn bed in.

Donderdag

Wederom vroeg wakker, er liggen een paar benen van vriendlief op mijn helft en daardoor heb ik het bloedheet. Half in slaap probeer ik die benen weg te trappen tot dat ik merk dat deze wel heel erg harig zijn. Wat blijkt, onze grote vriend (waarvan woensdag de nagels zijn geknipt) is vannacht naar onze slaapkamer geslopen en bij ons in bed gekropen. Ik leg Dhr weer netjes terug op de bank onder een dekentje maar kan daarna de slaap weer niet vatten. Wederom besluit ik om maar weer vroeg mijn bed uit te gaan om op tijd te vertrekken naar mijn werk. Het is nog steeds code rood, maar de grote openbare wegen zijn goed te doen. We hebben overleg die ochtend over de vergadering, er wordt namelijk meer ijzel en sneeuw voorspeld. Halverwege de route besluiten we om de vergadering af te lassen. Iedereen kan wel veilig op de vergadering komen, maar deze moeten ook weer veilig naar huis kunnen komen. Ik moet na mijn route nog dingen regelen en ben uiteindelijk rond een uur of drie thuis. Thuis besluit ik om Wobbe uit te laten. Ik merk dat hij hinkt en dat zijn ene teen wat is opgezet. Ik meld dit aan vriendlief en die maakt zich geen zorgen. ’s Avonds valt er sneeuw en regen. Ik doe nog een laatste rondje met het hondje, deze loopt te hinkelen en vind het helemaal niet leuk om te wandelen, want dat doet pijn. Ik vind het heel erg zielig. Zijn teen is rood, dik en warm. Dit zijn tekenen van een ontsteking. Even goed in de gaten houden dus.

Vrijdag

IMG_20160108_151209

Wekker Wobbe is er wederom vroeg bij. Uitlaten gaat heel langzaam, al hinkelend. Zijn staartje staat niet omhoog en niet zijn teen is dik, maar zijn hele pootje is dik geworden. Ik maak mij zorgen, maar besluit dit aan vriendlief over te laten omdat ik naar de tandarts moet. Bij de tandarts is alles goed gekeurd en vriendlief heeft ondertussen een afspraak gemaakt bij de dierenarts en geregeld dat vriendinnetje K. ons haalt en terugbrengt met de auto (super lief!). Bij de dierenarts blijken onze vermoedens waar te zijn. Dhr heeft een ontsteking aan zijn nagelriem. Hoe dit is ontstaan is de grote vraag. Hij krijgt een injectie met antibiotica en pijnstillers. En we krijgen nog een kuur en pijnstillers mee naar huis. Het scheetje. Gelukkig werkt de shot pijnstillers snel, want even later loopt hij al weer met zijn staart vier overeind tegen een muur aan te plassen. Vriendinnetje K. brengt ons weer veilig thuis en blijft gezellig eten en ‘chillen’. Wobbe mag bij haar op schoot, even de spanning weg knuffelen.

Zaterdag

IMG_20160109_222247

Zaterdag is het de dag van het rustige aan doen. Er is telefonisch contact met het thuisfront (ouders) en met broer die daar een weekendje is. Ik doe wat wasjes, hang tot laat in de middag in mijn pyjama rond en we eten zelf gemaakte pizza. Na het pizza eten ga ik snel boodschappen doen voor de visite (vader en broer) die zondag langs komen. Ook zorgen we goed voor Wobbe. Hij krijgt twee maal daags antibiotica, en dat krijgt hij via een spuitje in zijn mond. Mij lukt dat niet (te ongeduldig). Maar vriendlief is de hondenfluisteraar zelf en Wobbe blijft gelukkig heel lief zitten. Zijn pootje is gelukkig al een stuk minder dik geworden en hij hinkt ook niet meer (lang leven pijnstilling).

 

Zondag

IMG_20160110_141827

Wederom op tijd wakker. Wederom telefonisch contact met het thuisfront, hoe laat de vissers (vader en broer) bij ons zijn zodat we gezellig kunnen vissen met z’n allen. Dit blijkt nog een paar uur te duren, dus besluit ik om het huishouden te gaan doen. De vaat aan de kant, wasje in de machine, stoffen en stofzuigen. Het huis ziet er gelijk weer wat beter uit. Heerlijk altijd! Rond de lunchtijd komen uiteindelijk vader en broer binnen. We warmen de left over pizza op met een stokbroodje en hebben zo een heerlijke lunch. We zoeken een visplek op en gaan daar naar toe, met de auto en te voet. Het is een mooi rustig plekje. Als eerste wordt er een ijsvogel gespot door mijn vriend. Verder wordt er geen vis gevangen of gevoeld. Wel wordt er nog in de poep gestaan en gestruikeld. Altijd wat te beleven zo tijdens het vissen. Weer thuis aangekomen halen we chinees en eten we gezellig met elkaar. Om acht uur ploffen vriendlief en ik op de bank neer waarna ik niet veel later richting mijn bed vertrek. Want, de volgende ochtend (vandaag) moet er gewoon weer gewerkt worden.

Dit was mijn afgelopen week. Komende week moet ik zes dagen werken (maar ik ben nu al thuis van dag één, dus dat is prima te overzien), viert mijn vader zijn 64 ste verjaardag en ga ik lekker tutten met mijn blog. Geen wilde plannen dus! Hoe was jouw afgelopen week en wat ga je komende week doen?

Liefs,

Versassing

 

 

3 thoughts on “Mijn afgelopen week 1

  1. Sneeuw! Wij hebben het niet gehad. Ik hou wel van sneeuw, maar minder als ik met de auto erdoor heen moet naar werk. Dan ben ik toch een beetje angstig altijd.. Ben benieuwd of het dus wegblijft, de voorspellingen voorspellen niet veel goeds :/

  2. Schitterende foto’s! Naast wat natte prut, die overigens genoeg ellende heeft veroorzaakt hier, heb ik nog geen sneeuw gezien…
    Alvast/nog van harte gefeliciteerd met de verjaardag van je vader!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *