Zuster Sas – Zondagavond 27-12-2015

Zuster Sas – Zondagavond 27-12-2015

Het is zondagmiddag als ik, Zuster Sas, op de fiets stap om naar het werk te gaan. Vanavond is het de laatste keer dat ik deze route draai, is het de laatste keer dat ik deze cliënten zie en is het de laatste keer dat ik in de functie van verpleegkundige door deze straten fiets. Ik schreef al eerder dat ik een nieuwe baan heb, maar dat betekend natuurlijk ook dat ik mijn oude baan vaarwel moet zeggen.

Vaarwel Zuster Sas

Afgelopen dagen heb ik de cliënten voorbereid dat dit mijn laatste diensten zijn en heb ik sommigen een kerstkaartje gegeven met een persoonlijk berichtje. Waarom ik de zorgverlening bij de cliënt altijd zo waardeerde of een bedankje voor de goede gesprekken, geduld en het leren. Het dringt nog niet tot mij door dat dit mijn laatste avond is bij deze mensen. Dat ik hier niet meer, bijna, dagelijks ga komen als Zuster of Sas of Zuster Sas. Ik krijg de mooiste complimenten, kleine cadeautjes (die ik aanneem) en de liefste woorden. De cliënt die ik naar bed brengt krijgt een kus op het hoofd, een andere cliënt wilde een stevige knuffel en een andere geef ik een zoen op de wang en geef ik de woorden “blijf alsjeblief zo eigenwijs” mee. Het voelt niet als een afscheid, niet als een laatste keer. Want ik blijf altijd welkom bij de cliënten, mag altijd langs komen. En dat is lief.

Als ik weer op mijn fiets naar huis zit dringen er tranen achter mijn ogen. Dit was het dan. Thuis komt vervolgens alle frustratie van afgelopen jaar eruit. Met natte wangen, gesnik en gesnotter word ik getroost door mijn vriend tijdens het terug kijken van Boer zoekt vrouw. Mijn lieve lieve vriend <3.

De volgende dag

Om vijf uur ben ik klaarwakker. Ik heb een prut nacht gehad. Rond zeven uur rol ik uit bed en besluit ik om alles bij elkaar te zoeken wat ik moet inleveren. Ik maak mijn werktelefoon leeg, scharrel mijn werk pas op en vouw de witte jasjes op. Op kantoor heb ik nog een raar gesprek met de leidinggevende. Wat ik voor toekomst voor me zie. Ik meld dat ik allang blij ben dat ik weer een jaar vooruit kan kijken. Hoe ik het heb gevonden het afgelopen halfjaar en in welk woord ik dit kan omschrijven. Mijn woord is “onzekerheid”. Als ik om half 12 het kantoor uitloop voel ik me lichter. Thuis aangekomen vraag ik aan mijn vriend of ik alsjeblieft eindelijk mag slapen. Dat mag gelukkig. Ik kruip in bed, zet een film aan en val in slaap. Ik hoor nog dat vriendlief de tv uitzet en twee uur later word ik weer frist en fruitig en vrolijk wakker. Het dringt eindelijk tot me door: ik ben hier eindelijk weg! Eindelijk wat zekerheid, een nieuwe uitdaging en ik hoop wat afstand.

Ik begin langzaam met vooruit kijken. Zaterdag begin ik met mijn nieuwe baan en ik heb er onwijs zin in! We gaan knallend het nieuwe jaar in met een geweldig toekomstbeeld.

Liefs,

Zuster Sas

 

 

2 thoughts on “Zuster Sas – Zondagavond 27-12-2015

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *