Dat “werken aan jezelf”gebeuren in magazines en dat je zelf eigenlijk al awesome bent

Dat “werken aan jezelf”gebeuren in magazines en dat je zelf eigenlijk al awesome bent
Tegenwoordig zie je op elke social media spreuken over gelukkig worden en in de kleine dingen in het leven het geluk zien, of de pracht. Er zijn zelfs hele tijdschriften over geschreven. Bijvoorbeeld de flow. Hoe je leven te beteren, je tijd goed te besteden, organiseren etc.

Regelmatig koop ik tijdschriften zoals de flow en de Linda omdat ik het leuk vind om te lezen en met als doel dat ik mezelf wil verbeteren, tijd en rust met mezelf. Maar ook hoe ik de wereld eventueel zou kunnen verbeteren. Van sommige artikelen leer ik echt wat, en hang ik soms ook op in huis (ja echt).

Quotes spreken mij ook regelmatig aan. Vooral over de pracht inzien van de kleine dingen (zoals de natuur of een klein moment dat geluk met zich mee brengt). De laatste tijd bekruipt mij alleen een naar gevoel bij al deze goed bedoelde quotes, artikels en zelf hulp boeken:”Waarom moet ik veranderen? Waarom moeten wij veranderen? Zijn wij niet goed genoeg? Ben ik niet goed genoeg? Doe ik het zo slecht?”.

Een zuchtje onzekerheid misschien. En een beetje raar, aangezien ik zelf de keuze maak om alles te lezen/kopen. Door het lezen ben ik erachter gekomen dat ik maar veel “gezeur” vind en dat er veel naar de “verbeterpunten” wordt gekeken in plaats van naar iemand zijn kwaliteiten.  Ik heb best veel kwaliteiten vind ik zelf.

  •  Ik heb geen to do lijstjes nodig om dingen af te werken (huishouden/boodschappen). Ik onthoud het en ik zie na het schoonmaken het resultaat en ben daar tevreden mee. Als ik iets vergeet met boodschappen doen haalt mijn geliefde dit of de volgende dag.
  •  Ik weet dat ik geniet van veel kleine dingen die om mij heen gebeuren. Ik ben bijvoorbeeld nog steeds helemaal wild van de vis die ik afgelopen zondag ving.
  • Ik geniet elke dag van de natuur en de pracht en praal.
  • Ik ben best goed in plannen en weet zo ook mijn tijd goed in te delen.
    En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik weet niet of ik de enige ben die dat heeft met deze hype. Maar ik ben er nu wel klaar mee (net zoals die hipster katoenen tasjes waarmee mijn ouders al 25 jaar mee rond lopen, niets nieuws dus en ik ben er mee “opgegroeid”).
Ik kijk dus voortaan niet alleen naar de dingen die ik kan “verbeteren”, maar ook naar de “kwaliteiten” die ik al heb. Accepteer jezelf zoals je bent.
Zo, en wat vind ik het stom dat ik zoveel IK zeg in deze blog, bah.happy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *