Persoonlijk: hoe gaat het?

Wie op mijn blog de post over pluk het geluk heeft gelezen, of die mij op twitter volgen, hebben misschien al iets kunnen lezen. Dus daarom maar even een blogje. Ter motivatie voor mezelf en misschien hebben jullie nog tips? Want aan de buitenkant valt niets te zien.

Wat is er dan aan de hand?
In februari had ik vakantie en ben ik toch maar eens naar de huisarts gegaan met mijn klachten. Ik ben snel moe, heb nergens zin in, vind alles stom, kan huilen om niets, ervaar veel stress, ben snel op mijn tenen getrapt, ben het ene moment super vrolijk en het andere moment kwaad, ben boos op alles,  maak mij overal zorgen over en zie overal als een berg tegenop (ik lig het liefste de hele dag op bed, te slapen). Daarnaast ben ik afgelopen halfjaar ook een paar kilo afgevallen doordat ik veel minder eet en trek heb in eten (voor velen niet erg, maar ik heb al zo weinig dus ik heb nu nog meer ondergewicht dan ik al had). Ik dacht eerst dat dit te maken had met mijn bloedsuikers, maar nadat dit getest was bleek dit niet het geval. Na een gesprek met de huisarts zei deze dat ik chronische somberheid heb.

Whuuut is dat dan?
Het komt er op neer dat ik een soort depressie heb, maar in minder ernstige vorm…echter duurt het allemaal wel langer. Dus ik schijn hier al jaren last van te hebben. Soms gaat het een periode goed (iets van twee maanden) en daarna dus wat minder). Toen de huisarts dit zei schrok ik toch wel. Ik had gehoopt dat ik me gewoon aanstelde.

En wat kan je daar aan doen?
De huisarts stelde voor dat ik gesprekken zou gaan voeren met iemand om over mijn “zorgen” te praten. Daarnaast zou ik moeten gaan sporten en dan niet gaan vissen, maar echt een sport waarbij ik mijn hoofd helemaal leeg kan maken. Leuke dingen doen met vrienden en vriendinnen is ook erg belangrijk, op deze manier kan je je hoofd ook leeg maken. Google leerde mij dat er ook medicatie kan worden geslikt; maar daar ben ik niet zo goed in en ik wil het eerst zonder medicatie proberen.

Wat ga jij er dan aan doen?
De optie om met iemand te gaan praten heb ik al gelijk afgeschreven, want, ik ben zelf een hulpverlener dus dan hoef je niet naar een hulpverlener. Stomme reden, maar op dit moment vind ik dat ik me nog aan het aanstellen ben. Daarnaast ben ik naarstig op zoek naar een sport die mijn hoofd helemaal leeg kan maken. Hardlopen valt al af, maar ik heb thuis nog skeelers liggen en misschien is fitness of iets dergelijks voor mij. Ik moet het nog uitvinden. Iemand toevallig tips?
Ook probeer ik een paar keer per week een grote wandeling te maken met mijn lieve Wobbe. Om goed voor mezelf te zorgen moet je ook kunnen ontspannen, de druk om veel te werken is iets weggevallen dus ik moet goed op mijn grenzen letten en dat ik niet te veel JA zeg tegen een dienst. Want ik moet natuurlijk wel tijd over houden om leuke dingen te doen met vrienden en vriendinnen. Dit hoeft niet perse geld te kosten. Een wandeling samen met Wobbe kan ook al leuk zijn.

Heb je al actie ondernomen dan?
Ja, maar dat is best moeilijk Ik heb dus nergens zin in. En ik ben nog wat afwachtend met mijn werk. Ik blijf maar wachten hoe mijn rooster wordt aangepast etc. Dat moet ik niet gaan doen; ik moet wat dat betreft even “schijt” aan mijn werk hebben en gewoon sportmomenten inlassen. Als ik een vrije dag heb probeer ik een uitje voor mezelf te bedenken en dit kan bijvoorbeeld zijn om naar een woonboulevard te gaan, alleen. Ik ben er even uit en doe wat anders. Dit werkt wel. Ook doet vriendlief zijn best, hij krijgt steeds meer werk aangeboden en neemt dit ook aan (doei financiële onzekerheid) en hij offert zich af en toe op om iets met mij te gaan doen wat ik echt leuk vind (samen naar een tuincentrum).

Kunnen anderen iets doen?
Jazeker, door eerlijk tegen mij te zijn en om leuke dingen met mij te ondernemen. Soms moet je me wel lichtelijk dwingen, maar dan vind ik het uiteindelijk wel leuk! En misschien heeft iemand hier in blogland nog tips?

Om het toch positief af te sluiten… ik ben echt niet de hele dag chagrijnig en geniet zeker van de kleine dingen (de zon die schijnt, mijn vriend die naast me op de bank zit, lekker eten). Ik lig op mijn vrije dag echt niet de hele dag in het donker op bed. Daarnaast krijg ik de laatste tijd iets meer eetlust (joepie, ik wil weer billen en kleding kunnen kopen). En ik ben blij dat ik me niet gigantisch aanstel, maar dat ik op dit moment dus echt niet lekker in mijn vel zit. 

betrapt
Wobbe maakt me gelukkig altijd weer aan het lachen

 

3 thoughts on “Persoonlijk: hoe gaat het?

  1. respect voor je openheid. Lijkt me erg naar zoiets. Skeeleren is heerlijk, en misschien is wandelen een optie? Of zwemmen? Lekker buiten sporten lijkt me in ieder geval nooit verkeerd. Succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *